کادنزا چیست و ریشه آن در موسیقی کلاسیک کجاست و برای چیست

کادنزا فضایی برای مهارت نوازنده است.

کادنزا  ” Cadenza ” قسمتی از موسیقی کلاسیک است. به طور معمول کادنزا در آخرین موومان از یک اثر کلاسیک و همچنین موسیقی جاز دیده می شود. در نوع موسیقی ها فضایی برای یک بداهه نوازی یک سولیست یا گاهی اوقات، یک گروه کوچک وجود دارد، همچنین ممکن است یک خط از قطعه بخش زینتی آن قطعه بوده که توسط آهنگساز قبلا تشکیل شده است. این اغلب اجازه می دهد تا نوازندگان و هنرمندان مهارت و ذوق خود را به عنوان “سبک آزاد”  در ملودی و تنظیم نشان دهند.

 

ریشه کادنزا

کلمه کادنرا در واقع از کلمه ایتالیایی ” Cadence”  می آید. این کلمه به معنی  “آهنگ” می باشد. در حقیقت کادنزا  خطوط  ملودیک / هارمونیک / ریتمیک موسیقی در یک قطعه می باشند.

به عبارت دیگر، کادنزا سیگنال ای است که زمان اتمام آهنگ یا موومان شنیده می شود. اگر شما به چند میزان آخر در سمفونی سورپرایز ” Surprise” هایدن گوش دهید، شما آکورد هایی را می شنوید که نشان از پایان سمفونی است. هنگامی که به آثار کلاسیک دیگر گوش دهید، به چگونگی به پایان رسیدن قطعه و شروع یک الگوی مشابه دقت نمائید.

 

استفاده از آن در یک کنسرتو در موسیقی کلاسیک زمانی که از موسیقی آوازی یا وٌکال استفاده می شد شدت گرفت . اغلب از خوانندگان خواسته می شد تا آهنگ را با مهارت و بداهه  خود آراسته کنند. بسیاری از آهنگسازان این سبک از موسیقی را در آثار خود وارد ساختند، از جمله کنسرتو های خودشان. کادنزا کاملا در کنسرتو ها شکل مناسب خود را گرفت .

 

مثال هایی از کادنزا

برخی از آهنگسازان کادنزاهایی برای دیگر آهنگسازان می نوشتند. به عنوان مثال،  مندلسون و برامس کادنزاهایی برای کنسرتو های بتهوون و موتزارت نوشتند؛ بتهوون نیز کادنزاهایی برای کنسرت موتزارت نوشت. نوازندگانی که فاقد این توانایی ها هستند اغلب در اجرای کاندزاها از دیگران تقلید می کنند.

 

Please wait...
درج نظر