سازماندهی ارکستر از مهمترین قسمت های یک برنامه موسیقی زنده قسمت اول

سازماندهی ارکستر چگونه است و باید برنامه موسیقی ارکستر را هدایت کرد.

سازماندهی ارکستر  ، آماده سازی آلات موسیقی و طبقه بندی سازهای یکی از مهم ترین قسمت در برگزاری یک ارکستر است. در اینجا به موضوعاتی از دیدگاه دکتر دیوید برینکمن در خصوص اهمیت و نحوه آماده سازی ارکستر اشاره می شود.

 

 

مقدمه ای برای سازماندهی ارکستر

ایجاد آرایش موثر موسیقی یک هنر است. می بایست شخصی در ارکستر بتواند محدوده های مناسب ابزار ، ترکیبات موثر، تنظیم نت ها را باتوجه به آموخته هایش برای یکی ارکستر انجام دهد. این هنرمند توانایی تصور صداها و ایجاد آنها بصورت زنده باید داشته باشد. این شامل خلاقیت، موسیقی، تجربه موسیقی و توجه به جزئیات است.

موفقترین دانش آموز در زمینه ارکستر، نواختن ساز و دیگر رشته های موسیقی میتواند این مهارت را به کار گیرد و برای ایجاد یک اثر موسیقی جدید در ارکستر به فعالیت بپردازد.

اما باید برای سازماندهی ارکستر باید به مجزا به موضوعات زیر پرداخت :

 

  • آلات موسیقی و تعاریف
  • رکوردها و قطعات
  • ملاحظات کلی
  • مقیاس درجه بندی
  • جاز سازماندهی
  • راه اندازی گروه راهپیمایی
  • ارزیابی برای گروه جوان / ارکستر
  • بررسی اوراق موسیقی

 

آلات و ادوات موسیقی

 

شما باید “در گوش خود” بدانید که ابزارهای مختلف به طور جداگانه و به صورت ترکیبی چگونه صدایی را ایجاد می کنند.

 

  • شما باید محدوده صدای آلات موسیقی را بدانید
  • با استفاده از پلاگین ” Check Range Plug-in” مربوطه این محدوده های صدایی را باید چک کرد
  • استفاده از این پلاگین ، که از سال ۲۰۰۹ آغاز شده، به فرد چه در سطح ابتدایی، چه متوسط و چه حرفه ای کمک می کند.
  • با نوازندگان می بایست در ارتباط بود و صحبت کرد چرا که بسیاری از آنها در ارکسترها حرفه ای بوده و تجربیات بسیار دارند.
  • شما باید صدای ضبط های مختلف آلات موسیقی را درک کنید و با گوش دادن آنها، جزئی از آنها شوید.
  • شما باید تعادلی از آلات موسیقی ایجاد کرده که قابل درک نیز باشد. در اصطلاح ” blend and balance ” نامیده می شود.
  • برای مثال ترکیب سازهای زهی ها یا بادی برنجی ، بسیار مطلوب و آسان تر است. اما ترکیب کوارتت های ترومپت، کلارینت، ویولا و باسون سخت تر و پیچیده تر است.
  • می بایست صداهای آلات موسیقی تفکیک شده باشند. از پوشیده شدن صدای آلات موسیقی باهم باید خوداری شود.
  • دینامیک یا پویا بودن صدا بسیار نش موثر دارد.

 

 

Arrangement

تنظیم در حقیقت سازگار ساختن  نسخه اصلی و شنونده است. بنابراین  هنرمندی که  این مسئولیت را دارد شاید بسیار سخت از یک نوازنده  یا هر کس دیگر است چرا که  می بایست حقیقت وجودی اثر آهنگساز را به صوت بکشد.

سازماندهی ارکستر از مهمترین قسمت های یک برنامه موسیقی زنده قسمت اول

Transcription

تنظیم ” Arrangement ” تلاش می کند تا اثر را در محیط جدید ایجاد کند. مثال: رونویسی های مکرر یک  قطعه ارکستر برای گروه های مختلف. یک رونویسی می تواند از تلاش برای صدور دقیق همانند اصل به یک تصور تازه از اصل در یک رسانه جدید متفاوت باشد.

 

Composition

به معنی ایجاد یک موسیقی جدید است. کسانی که برای گروه یا ارکستر یک قطعه موسیقی ، معمولا از ابتدای فرایند در مورد ارکستراسیون فکر می کنند.

 

Orchestration/Instrumentation/Bandstration

برخی از نوازندگان از اصطلاحات ارکستراسیون و ابزار دقیق استفاده می کنند. اصطلاح  ارکستراسیون در حقیقت ترکیب بخش های گروه یا ارکستر است. ارکستر در معنای مدرن کلمه تا قبل از هفدهم میلادی وجود نداشت. موسیقی گروه موسیقی پیشین، به جز در حقیقت موسیقی چمبر بود.

اولین نمونه شناخته شده ارکستراسیون،” Giovanni Gabrieli Sacrae Symphoniae ” بود که در سال ۱۵۹۷ رخ داد. همچنین ” Monteverdi‘s Orfeo ” یکی از اولین اپرایی بود که خواستار یک گروه بزرگ و متنوعی از ابزارها شد.

در طول قرن هفدهم خانواده ویولن ” violin family ” جایگزین  ویول ها ” viols ” ، به عنوان سازهای زهی اصلی ارکستر شدند البته به استثنای ویول دابل باس. در اواخر قرن، تقسیم به چهار قسمت استاندارد شد: ویولون های اول و دوم، ویولاها و ویولن سل – دابل باس، با اکتاو پایین.

سازهای بادی-چوبی در اولین ارکسترها ظاهر شدند، هرچند که به طور نامحدود و به سازهای زهی وابسته بودند. آنها معمولا دو اُبوئه و یک باسون، که با فلوت گاه جایگزین اُبوئه می شد. فلوت ها به عنوان اعضای ارکستر منظم، با اواخر قرن هفدهم بازی می کردند.

ترومپت ها، حدود ۱۷۰۰ در ارکستر ساز استاندارد شد. هورن فرانسوی ” French horn ” به طور کامل در سال ۱۷۵۰ پذیرفته شد. ترومبون ” trombone ” در موسیقی کلیسای حتی قبل از قرن ۱۷ استفاده می شد. و گاهی اوقات در اپرا بعدا؛ تا سال ۱۸۰۰، عضو منظم ارکستر نبود.

در طول دوره باروک و به نیمه دوم قرن ۱۸، ” basso continuo ” بخشی جدایی ناپذیربوده و مورد نیاز بود که یک هارپسکورد ” harpsichord ” یا بعضی از ابزارهای بازی آکوردی، هارمونی ها قرار داده می شو. ارکستر در آن زمان نسبتا کوچک بود؛ باخ ۱۸ نوازنده برای کارهای بزرگ کلیسایی داشت و هندل از حدود ۳۰ نوازنده استفاده کرد.

 

پایان قسمت اول

Please wait...
درج نظر