ایگور فیدورویچ استراوینسکی آهنگسازی که با اندیشه خود انقلابی در موسیقی ایجاد کرد

ایگور فیدورویچ استراوینسکی نامی در موسیقی است که سبک خاصش موسیقی کلاسیک را احیا کرد.

ایگور فیدورویچ استراوینسکی ” Igor Fyodorovich Stravinsky “در بین  ۱۷ ژوئن ۱۸۸۲ – ۶ آوریل ۱۹۷۱ زندگی میکرد. او یک آهنگساز ، پیانیست و رهبر روسی بود. ایگور فیدورویچ استراوینسکی به طور گسترده ای به عنوان یکی از آهنگسازان مهم و تاثیرگذار قرن بیستم در نظر گرفته شده است.

ایگور فیدورویچ استراوینسکی در ۱۷ ژوئن ۱۸۸۲ در اورانین باوم ” Oranienbaum ” ، حومه سن پترزبورگ، پایتخت امپراتوری روسیه متولد شد  و در سن پترزبورگ به دنیا آمد. پدر و مادر او فدور استراوینسکی، خواننده باس در تئاتر مارینسکی در سنت پترزبورگ و آنا (خدای خوولودوسکی) بودند.

آهنگهای ترکیبی استروینسکی برای تنوع سبکش قابل توجه بود. ایگور فیدورویچ استراوینسکی برای اولین بار به خاطر سه گانه باله ساختش به سفارش شده توسط سرگئی دیاگلیو ” Sergei Diaghilev ” در پاریس به شهرت رسید.

The Firebird (۱۹۱۰) ” پرنده آتشین”

Petrushka (۱۹۱۱)” پتروشکا ”

The Rite of Spring (۱۹۱۳)” پرستش بهار”

شهرت پایدار استراوینسکی به عنوان یک انقلابی موسیقی بود که مرزهای طراحی موسیقی را تحمل می کرد.

داستان سرباز وی ” The Soldier’s Tale ”  و همچنین لس نوسز ” Les Noces ” در دهه ۱۹۲۰ به دوره ای تبدیل شد که به موسیقی نئوکلاسیک نام گرفت. آثار از این دوره به استفاده از اشکال موسیقی سنتی (concerto grosso، فوگو و سمفونی)، با استفاده از سبک های قبلی، به ویژه از قرن ۱۸ام انجامید. در دهه ۱۹۵۰، ایگور فیدورویچ استراوینسکی روشهای سریالی را تصویب کرد.

ترکیبات او در این دوره با نمونه هایی از تولید پیشین او، ویژگی های متفاوتی را به همراه داشت: انرژی ریتمیک، ساختن ایده های ملودیک طولانی از، وضوح فرم و ابزار دقیق از ویژگی های ایگور فیدورویچ استراوینسکی بود.

ایگور فیدورویچ استراوینسکی مدرسه های خود را تنها به یاد می آورد، بعدا اظهار داشت: “من هرگز به کسی که هیچ جذابیتی واقعی برای من نداشت جذب نمی شدم. استراوینسکی درسهای پیانو را به عنوان یک پسر جوان شروع کرد، از همان زمان در حال مطالعه نظریه های  موسیقی و تلاش برای ترکیب سبک بود.

در سال ۱۸۹۰، شاهکار اجرای باله چایکوفسکی “زیبای خفته” در تئاتر مارینسکی را دید. در سن پانزده سالگی او کنسرتو پیانو مندلسون را در سل مینور ” Mendelssohn‘s Piano Concerto in G minor ”  تجربه کرده بود و همچنین کوآرتت زهی گلازونوف ” string quartet by Glazunov ” و از همان زمان نوجوانی مهارت های خود را بسیار شکوفا کرد،

اما پدرو مادر وی اصرار داشتند که وی در رشته حقوق ادامه تحصیل دهد. بهمین منظور او را در دانشگاه سنت پترزبورگ ثبت نام کردند اما او در کل دوره چهار ساله کمتراز پمجاه جلسه بیشتر شرکت نکرد.

در تابستان ۱۹۰۲ استراوینسکی با آهنگساز نیکولای ریمسکی-کورساکوف ” Nikolai Rimsky-Korsakov ” و خانواده اش در شهر هایدلبرگ آلمان باقی ماند، جایی که ریمسکی-کورساکوف، که مسلما آهنگساز پیشرو روسی بود، به استراوینسکی پیشنهاد کرد که نباید وارد کنسرواتوار سنت پترزبورگ شود، اما در عوض، بطور خصوصی به ایگور فیدورویچ استراوینسکی تدریس کرد.

پدر استراوینسکی در همان سال به سرطان مبتلا شدو مدتی بعد فوت کرد.از آن زمان ایگور زمان بیشتری را صرف مطالعات موسیقی خویش نسبت به حقوق کرد. او بعد از مرگ پدرش برای رسیدن به آنچه که در ذهن داشت به کشورهای مختلف ازجمله فرانسه ، سوئیس، اوکراین و … سفر کرد. در هر کدام از این کشورها با بسیار همکاری داشت که حاصل آن شهرت او و سبک خاص اش شد.

در طول دوران حرفه ای او، استراوینسکی خواستار تنوع گسترده ای از نیروهای ارکستر، ساز و آواز شد، که از ابزارهای تک در آثار سه قطعه برای کلارینت (۱۹۱۸) یا Elegy  (۱۹۴۴)  با ارکستر عظیم هارون کاپلند (The Rite of Spring) (Le Sacre du Printemps؛ ۱۹۱۳) که به عنوان “دستاورد اصلی ارکستر قرن بیستم” شناخته می شود.

خلق آثار خاص استراوینسکی از مجموعه های منحصر به فرد خودش و شخصیتی که ناشی از ماهیت خاص موسیقی فردی او دارد، عنصر اساسی سبک اوست

در اینجا به بخشی از پرنده آتشین با اجرای ارکستر سمفونی لندن گوش می دهیم.

Please wait...
درج نظر