اوراتوریو بخشی از موسیقی کلاسیک است که فرهنگ اروپا را به تصویر می کشد

اوراتوریو در کنار اپرا و فرم های دیگر موسیقی کلاسیک نقش پر رنگ در مسیر توسعه و تکامل موسیقی کلاسیک دارد.

اوراتوریو ترکیب گسترده ای برای گروه  کر، نوازندگان تک یا سولیست ها و ارکستر است؛ متن روایت معمولا بر اساس مقالات کتاب مقدس یا کتاب مقدس است اما غیر لیبرالی است. اگرچه ممکن است در خصوص موضوعات غیر از مطالب کتب مقدس نیز ساخته شوند. این کار در مقیاس بزرگ اغلب به اپرا مقایسه می شود، اما بر خلاف اپرا، در اوراتوریو  گیتار نواخته می شود، سبک خاصی مانند اپرا برای لباس و منظره ندارد. کٌر یک عنصر مهم در اوراتوریو است و خوانندگان راوی این داستان را به جلو حرکت می دهند.

تاریخچه اوراتوریو

اورتوریو یکی از مهمترین فرم‌های آوازی دوره باروک است که شباهت زیادی با اپرا دارد. این فرم با اینکه دربردارندهٔ بخشهای کُرال، آریاها، دوئت‌ها، رسیتاتیف‌ها و اینترلودهای ارکستری است ولی مانند اپرا ایفای نقش و صحنه پردازی ندارد. اورتوریو اغلب دارای سوژه‌های مذهبی بر اساس داستانهای انجیل است اما کمتر برای اجراء در آئین‌های مذهبی طرح و ساخته شده است.

در اواسط قرن پانزده، یک کشیش ایتالیایی به نام سان فیلیپو نری ” San Filippo Neri “، جماعت ادای احترام ” Congregation of the Oratory ” را تاسیس کرد. کشیش جلسات مذهبی را برگزار می کرد که شرکت کنندگان به خوبی در آن حضور می داشتند. جلساتی که آنها برگزار می کردند به نام Oratory؛ معروف شد که بعدها این اصطلاح با اضافه شدن اجرای موسیقی در جلسات خود شکل اوراتوریو را به خود گرفت.

آهنگسازان معروف برای اورتوریو

نمونه های اولیه از اورتوریو عبارتند از “نمایندگی روح و بدن”   (La rappresentazione di anima et di corpo)  توسط آهنگساز ایتالیایی امیلیو دل کاوالیره ” Emilio del Cavaliere ”  و همچنین  ۱۶ اوراتوریو بر اساس عهد عتیق توسط آهنگساز ایتالیایی جیاکومو کاریسیمی ” Giacomo Carissimi “نوشته شده است. تا اواخر قرن ۱۸ میلادی اوراتوریو در بین مردم از محبوبیت عام در ایتالیا برخوردار بود.

اوراتوریو که توسط مارک آنتوان چارپنتر ” Marc-Antoine Charpentier “، نویسنده ی فرانسوی نوشته شده بود، به ویژه “انکار سنت پتر” (Le Rémente de Saint Pierre)، باعث شد تا ائتلافی در فرانسه ایجاد شود. در آلمان، آهنگسازان نظیر هاینریش شوتز ” Heinrich Schütz ”  اوراتوریویی با نام ” Easter Oratorio ” ، یوهان سباستین باخ اوراتوریو با نام “شور و شوق با توجه به سنت جان” Passion According to St. John “و “شور و نشاط با توجه به سنت متیو” “Passion According to St. Matthew” و جورج فردریک هندل (“مسیح” و “سامسون”) ، (“Messiah” and “Samson”)  را در آثار خود دارند.

در اینجا اورتوریو هندل با نام مسیح را گوش می دهیم.

در قرن هفدهم، متن غیر کتاب مقدس در اوراتوریو استفاده شد. این متن در قرن ۱۸ حذف شد. محبوبیت اوراتوریو پس از سال ۱۷۵۰ از بین رفت. بعدها نمونه هایی نوشته شد که عبارتند از “الیا” توسط آهنگساز آلمانی فلیکس مندلسون ” Felix Mendelssohn “، یا اوراتوریویی با نام ” L’Enfance du Christ  ” توسط آهنگساز فرانسوی هکتور برلیوز ” Hector Berlioz ” و “رویای جرونتیوس ” ” Dream of Gerontius ” توسط آهنگساز انگلیسی ادوارد الگار” Edward Elgar ” نوشته شد.

Please wait...
درج نظر