ارکستر سمفونیک لندن را بیشتر بشناسیم و آشنا شویم

ارکستر سمفونیک لندن یکی دز قوی ترین ارکسترهای موسیقی کلاسیک است.

ارکستر سمفونیک لندن ” London Symphony Orchestra) ” LSO)، در سال ۱۹۰۴ تاسیس شد. ارکستر سمفونیک لندن  قدیمی ترین ارکستر سمفونی لندن است. ارکستر سمفونیک لندن با یک گروه از نوازندگان که ارکستر سمفونیک ملکه تشکیل شد. از همان ابتدا، ارکستر سمفونیک لندن به یک قطب موسیقی کلاسیک در سرتاسر جهان تبدیل شد.

ارکستر سمفونیک لندن در طی دوره های  ۱۹۳۰ و ۱۹۵۰ تحت تاثیر قرار گرفت. و کیفیت اجراهای ارکسترهای جدید لندن را مورد تاثیر قرار داد. این ارکسترها مانند: ارکستر سمفونیک بی بی سی و ارکستر فیلارمونیک لندن و فیلارمونیک و رویال فیلارمونیک.

در نوبه خود از قرن بیستم هیچ ارکسترهای حقوق بگیر دائمی در لندن وجود نداشت. ارکسترهای اصلی آن دسته از کاونت گاردن ” Covent Garden “، انجمن فیلارمونیک ” Philharmonic Society ” و کوئینز هال ” Queen’s Hall ” بود. صاحبان آنها نوازندگان به صورت جداگانه برای هر کنسرت و یا برای یک فصل مشغول هستند.

توماس بازبی ” Thomas Busby ”  یک جلسه در تالار سنت اندرو، نه چندان دور از تالار ملکه، سازماندهی کرد. دعوت نامه ها به اعضای حاضر و اعضای ارکستر کوئینزهال ارسال شد. حدود یکصد نفر حضور داشتند. بازبی این طرح را توضیح داد: یک گروه جدید، ارکستر سمفونی لندن  در خطوط همکاری، “چیزی شبیه به یک جمهوری موسیقی.

کنسرت های ترویج شده توسط LSO اعضای بدون پرداخت هزینه اجرا می کردند، درآمد خود را در پایان هر فصل در بخش تقسیم سود ارکستر به دست می آورند. این روند طی سالها بسیار خوب کار می کرد، اما هر سری شاهد ناپدید شدن اعضای می شد چرا که آنها از تعهد به فعالیت های LSO برای اجرا در جوامع مختلف خارج می شدند.

ارکستر نخستین تور بریتانیا را در سال ۱۹۰۵، توسط سر ادوارد الگار” Sir Edward Elgar ” انجام داد. اجرای آنها بسیار مورد ستایش قرار گرفت؛ ارنست نیومن در خصوص این اجرا در “منچستر گاردین” به تمجید آنها پرداخت.

Ernest Newman wrote in The Manchester Guardian, “Its brass and its wood-wind were seen to be of exceptional quality, but the strings, fine as they are, have not the substance nor the colour of the Hallé strings.

سال بعد LSO برای اولین بار در خارج از بریتانیا اجرا کردند، کنسرت ها در پاریس انجام شده توسط ادوارد کلنن، سر چالز استفورد” Sir Charles Stanford ” .

مدت کوتاهی پس از آغاز جنگ، هیئت ارکستر تقاضای درخواست کنندگان از بازیکنان درجه و پرونده اعتراض آمیز در مورد ادامه حضور بورسدرف ” Adolf Borsdorf ” در LSO دریافت کرد. اگر چه او در آن زمان نسبت به هرکسی که ارکستر پیدا کرده بود مطرح تر بود و در ۳۰ سالگی در بریتانیا زندگی کرده بود و یک همسر انگلیسی داشت ، بورسدورف توسط برخی از همکاران به عنوان یک دشمن در نظر گرفته می شد.

در طول جنگ، زندگی موسیقی انگلیس به شدت کاهش یافت. LSO برای بقا با کمک های بزرگ از سر توماس بیشام “Sir Thomas Beecham“، موافقت کرد.

در سال ۱۹۳۱، بیشام پیشنهادی توسط سرپرست جوان جوان مالکوم سرجنت داشت. پیشنهاد او راه اندازی یک ارکستر دائمی، حقوق و دستمزد برای پرسنل و نوازندگان بود.

در اصل سرجنت و بیشام  در نظر داشتند LSO را احیا کنند، اما ارکستر در جذب و جایگزین کردن نوازندگان ناکام بود. در سال ۱۹۳۲ بیشام صبر و شکیبایی را از دست داد و با سرجنت موافقت کرد تا ارکستر جدید را از ابتدا بسازد. ارکستر فیلارمونیک لندن (LPO)، به نام آن، شامل ۱۰۶ بازیکن، از جمله چند نوازنده جوان است که مستقر از کالج موسیقی، بسیاری از نوازندگان از ارکسترهای استانی و ۱۷ نفر از اعضای اصلی LSO تشکیل شده بود.

در دهه ۱۹۶۰ فلایشمن ” Fleischman ” برای بالا بردن مشخصات و اعتبار ارکستر تلاش بسیاری برای جذب استادان و رهبران برتر برای کار با LSO انجام داد. پس از استعفای کریپس، ارکستر با چند رهبر پیشرو، از جمله Klemperer، Stokowski، Jascha Horenstein و Pierre Monteux کار می کرد.

فلایشمن بعدا گفت “تغییر لیستی از رهبرهایی که ارکستر با آن کار کرده بود، دشوار نبود، زیرا واقعا نمیتوانست خیلی بدتر شود.” سرگروه گرایش نسل جوان، جورج سلتی ” Georg Solti ” ، با LSO شروع به کار کرد. فلایشمن مدیریت فرمانروایی فستیوال وین را برای شرکت در LSO با سلتی، استوکوفسکی و مونتوکس در سال ۱۹۶۱ موافقت کرد.

فلایشمن در حالی که در وین بود، پییرمونتو ” Pierre Monteux ” را متقاعد کرد که رهبری ارکستر ارشد را بپذیرد. اگر چه مونتو ۸۶ سال داشت، درخواست یک قرار داد ۲۵ ساله کرد. اما سه سال بعد در حین کار در ارکستر سمفونیک لندن درگذشت.

سال ۱۹۶۴ ارکستر سمفونیک لندن نخستین سفر خود را در جهان اغاز کرد. ایران، ترکیه ، هند، هنگ کنگ، کره، ژاپن و ایالات متحده را در بر گرفت. سال بعد ایستوان کرزت ” István Kertész ” سرپرست اصلی شد. در همان سال مذاکرات با همکاری شهر لندن برای اینکه ارکستر سمفونیک لندن به عنوان ارکستر مرکز معرفی در لندن آغاز شد و برنامه ریزی آن نیز در همان سال آغاز شد.

 

در سال ۱۹۷۱، جان کولشاو ” John Culshaw ” از تلویزیون بی بی سی سفارش “شب موسیقی آندره پروین / previn” را به ارکستر سمفونیک لندن دادتا از این طریق موسیقی کلاسیک را به مخاطبان بیشتر جدید نمایش داد .

این برنامه نمایشهای بی نظیر را برای موسیقی کلاسیک به ارمغان آورد. موریسون می نویسد: “بیشتر مردم بریتانیا در طول یک هفته از ارکستر سمفونیک لندن در شب موسیقی بیشتر از شصت و پنج سال موسیقی کلاسیک شنیدند. چندین سری از برنامه ها بین سالهای ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۷ پخش شد. محبوبیت پروین، ارکستر سمفونیک لندن را قادر ساخت تا برنامه هایی با همکاری ارکسترهای دیگر مانند فیلارمونیک وین، فیلارمونیک بوستون، شیکاگو و …  را اجرا کند . در اوایل دهه ۱۹۷۰، ارکستر سمفونیک لندن دو پرتره را برای یک ارکستر بریتانیا ثبت کرد، که در فستیوال سالزبورگ، توسط Previn، Seiji Ozwa و Karl Bhom در سال ۱۹۷۳ اجرا شده و در سال بعد در هالیوود اجرا شد. فیلم هایی مانند جنگ ستارگان ” Star Wars ” ، کلاسیک راک و … جنبه های جدیدی از ارکستر سمفونیک لندن بودند که به گفته منتقدین برای آنها بسیار سود آور بود. تا جایی که آنها نامزد و برنده جایزه گرمی ” Grammy awards ” نیز شدند.

 

Please wait...
درج نظر