ارکسترای فیلارمونیک برلین یکی از مراکز حفظ و گسترش موسیقی کلاسیک

ارکسترای فیلارمونیک برلین که در زمان آلمانی ” Berliner Philharmoniker ” ارکستری باسابقه ای درخشان که در شهر برلین کشور آلمان در سال ۱۸۸۲ توسط ۵۴ موسیقی دان  پایه گذاری شده است.

درابتدای  تاسیس ارکسترای فیلارمونیک برلین  نام  ” Frühere Bilsesche Kapelle  ” نامیده می شد، که به معنی  ” گروه قبلی بیلز” نام داشت. ارکسترای فیلارمونیک برلین همواره جزء  بهترین ارکستراهای جهان محسوب می شود. درسال ۲۰۰۶، طبق نظرسنجی  که در اروپا انجام گرفت ، ارکسترای فیلارمونیک برلین بعد از ارکسترای فیلارمونیک وین و ارکسترای رویال کنسرتگبو در رده سوم قرار گرفت.  در سال ۲۰۰۸، این رده بندی تغییر کرد و ارکسترای فیلارمونیک برلین پشت سر ارکسترای رویال کنسرتگبو دررتبه دوم قرار گرفت.

ارکسترای فیلارمونیک برلین یکی از مراکز حفظ و گسترش موسیقی کلاسیک

ارکسترای فیلارمونیک برلین در ابتدا به رهبری بنجامین بیلز کار خودشو آغاز کرد. بنجامین بیلز، آموزه های خود را در شهر ورشو در کشور لهستان دیده بود. بعد از او، افراد بسیاری از آنها از بزرکان موسیقی بودند، که  در آن سکان هدایت را به دست گرفتند، شامل :

Ludwig von Brenner

Hans von Bülow

در آن زمان افراد بسیاری از مهمانان درارکسترای فیلارمونیک برلین حضور داشتند نقش بسیاری در استحکام موقعیت ارکسترا داشتند. در زیر لیستی از این مهمانان را می توانید ببینید:

Hans Richter

Felix von Weingartner

Richard Strauss

Gustav Mahler

Johannes Brahms

Edvard Grieg

از سال ۱۸۹۵ تا ۱۹۵۴ به ترتیب افراد زیر هدایت ارکسترای فیلارمونیک برلین را در دست داشتند :

Arthur Nikisch

Wilhelm Furtwängler

Leo Borchard

Sergiu Celibidache

بی شک  موفق ترین فرد ارکسترای فیلارمونیک برلین، هربرت فون کارایان است. کسی که ارکسترا را از ۱۹۵۵ تا چند ماه قبل از فوتش یعنی سال ۱۹۸۹ اداره می کرد. ارکسترای فیلارمونیک برلین تحت نظر هربرت فون کارایان، بطور گسترده ای رشد کرد. تعداد ضبط های آن بطور چشمگیری زیاد شد. در آن سال ها بود که ارکسترا برای اولین بار از نوازنده ویلن خانم استفاده کرد. او کسی جز مادلین کاروزو ” Madeleine Carruzzo ” نبود. در ۱۹۸۲، کارایان اولین نوازنده ساز بادی یعنی سابین مِیِر ” Sabine Meyer ” را وارد ارکستر کرد اما اکثریت او را نپذیرفتند و از ارکستر خارج شد. بعد از کارایان در سال ۱۹۸۹، کارلوس کلیایبر ” Carlos Kleiber ” رهبری ارکسترای فیلارمونیک برلین را بر عهده گرفت. اما ایشان نیز قبول نشد، در نهایت کلادیو آبادو ” Claudio Abbado ” رهبری ارکستر را برعهده گرفت و تا سال ۲۰۰۶ که این وظیفه را به سیمن راتل ” Simon Rattle” واگذار کرد.

اولین سالن کنسرت یا به اصطلاح کنسرت هال، برای ارکسترای فیلارمونیک برلین در خیابان برنبرگر در منطقه کرُتز برگ شهر برلین قرار داده شد. این محل با معماری فرانس شوگستن ” Franz Schwechten ” طراحی و ساخته شد. در سال ۱۹۸۹ کنسرت هال دیگری با نام بتهوون هال در خیابان کوتنر برای موسیقی چمبر ساخته شد. ساختمان ارکسترای فیلارمونیک برلین در سال ۱۹۴۴ در پی بمباران تخریب شد. در طول سال های جنگ ارکسترای فیلارمونیک برلین اجراهایی در محلی به نام تیتانیا پلاست انجام می داد. بعد از سالهای جنگ، ارکسترای فیلارمونیک برلین ساختمان های خود را بازسازی کرد و بخشی از آنها به  دانشگاه هنر و موسیقی برلین اختصاص داده شده است.

ارکسترای فیلارمونیک برلین یکی از مراکز حفظ و گسترش موسیقی کلاسیک

در سال ۱۹۴۹، نیاز به یک انجمن فعال در ارکستر دیده شد، به همین دلیل انجمن دوستان فیلارمونیک برلینی را بنا کردند. همچنین ساختمان جدید فیلارمونیک توسط هانس شرون ” Hans Scharoun ” در اکتبر ۱۹۶۳ طراحی و ساخته شد.در همین محل، سمفونی نه بتهوون، به رهبری هربرت فون کارایان اجرا شد.

در زیر لیستی از رهبران ارکسترای فیلارمونیک برلین :

جوایز کسب شده توسط ارکسترای فیلارمونیک برلین:

  • Classical BRIT
  • ۲۰۰۱ – “Ensemble/Orchestral Album of the Year” – Sir Simon Rattle, Mahler: Symphony No. 10 (EMI, 2000)
  • ۲۰۰۳ – “Ensemble/Orchestral Album of the Year” – Sir Simon Rattle, Mahler: Symphony No. 5 (EMI, 2002)
  • Grammy Awards
  • Gramophone Awards
  • ۱۹۸۱ – “Opera Recording of the Year” – Herbert von Karajan, Wagner: Parsifal (DGG, 1980)
  • ۱۹۸۱ – “Orchestral Record of the Year” – Herbert von Karajan, Mahler: Symphony No. 9 (DGG, 1980)
  • ۱۹۸۴ – “Record of the Year” – Herbert von Karajan, Mahler: Symphony No. 9 (DGG, 1984; live recording 1982)
  • ۲۰۰۰ – “Orchestral Record of the Year” – Sir Simon Rattle, Mahler: Symphony No. 10 (EMI, 2000)
  • ۲۰۰۴ – “Concerto” – Mariss JansonsLeif Ove AndsnesGriegPiano Concerto and SchumannPiano Concerto (EMI, 2004)
  • ۲۰۰۶ – “Record of the Year” – Claudio Abbado, Mahler: Symphony No. 6 (DGG, 2005)
  • ECHO(formerly Deutscher Schallplattenpreis) of Deutsche Phono-Akademie
  • ICMA(International Classical Music Awards)
  • ۲۰۱۶ – „Symphonic“ – Sir Simon RattleJean Sibelius, Symphonies 1-7 Berliner Philharmoniker Recordings, 2015
  • ۲۰۱۷ – „Symphonic“ – Claudio Abbado: The Last Concert Berliner Philharmoniker Recordings, 2016)
  • Timbre de Platine(Platinum Stamp) awarded by Opéra International magazine
  • ۱۹۸۷ – Riccardo Muti, Mozart: Requiem  EMI, 1987
  • Diapasonmagazine
  • ۲۰۱۴ – Diapason D’Or de l’année 2014 – Sir Simon Rattle: Johann Sebastian Bach, St Matthew Passion-Berliner Philharmoniker Recordings, 2014
  • ۲۰۱۵ – Diapason D’Or Arte – Nikolaus HarnoncourtFranz Schubert -(Berliner Philharmoniker Recordings, 2015
  • ۲۰۱۵ – Diapason D’Or Arte – Sir Simon Rattle: Johann Sebastian Bach, St John Passion- Berliner Philharmoniker Recordings, 2014
  • ۲۰۱۶ – Diapason D’Or de l’année 2016 – Sir Simon Rattle: Ludwig van Beethoven, Symphonies 1-9 -Berliner Philharmoniker Recordings, 2016

 

در اینجا یکی از اجراهای زیبای ارکستر فیلارمونیگ برلین ، سمفونی شماره ۳۹ موزارت به رهبری سیمون راتله  را می بینیم.

Please wait...
درج نظر